Mijn eerste vrije weekend begon echt geweldig! Heerlijk uitgeslapen tot half 7, een poging gedaan om de boodschappen van de overheid die door de straat luidsprekers schalden, te ontcijferen en vervolgens als eerste werk mijn teen stoten tegen een kast. Eerst even rond gekeken of er niet toevallig een Vietnamees in de kamer stond, want in dat geval had ik, om het respect van de persoon terzake niet in 1 keer kwijt te raken, glimlachend naar de kast moeten kijken en hem over zijn laatjes aaiend hebben moeten influisteren dat hij er ook niks aan kon doen. Voor zover fluisteren tegen een kast uberhaupt zinvol is dan.

Geen Vietnamees te zien dus het voornemen om te fluisteren direct ingewisseld voor een woeste schreeuw en die kast een rotschop gegeven. Nu denken er vast een paar: wat een zinloos geweld, maar mooi dat ik achter die omgevallen kast twee extra stopcontacten vond. De dag was nog niet begonnen of de eerste meevaller was al binnen.

Na een heerlijk orientaals ontbijt, cornflakes met melk uit Vietnam, ben ik mij kruiselings zittend en devoot naar buiten starend gaan bezinnen op het leven in het algemeen en dat van mijzelve in het bijzonder. Die monnik had vet indruk gemaakt.

Zo een seconde of dertig gezeten en toen de pc maar eens aangezet om me zelf tot in de puntjes voor te bereiden op mijn eerste uitstapje in Saigon.

Eerst maar eens even 'Taxi Ho Chi Minh' gegoogled. 15,2 miljoen hits. Even verfijnen dus . Gewaarschuwd door diverseboekjes dan maar eens 'Taxi Ho Chi Minh Scam' googlen. Right, ook 15,2 miljoen hits. Even op Google maps gekeken of het te lopen was naar District 1, het centrum van Saigon. En dat was, alleen was ik dan nu waarschijnlijk nog onderweg geweest. Er zat niets anders op dan te besluiten dat ik mij zelf ging laten belazeren door een lokale taxi chauffeur.

Aangezien deze coole Rob, ook wel bekend onder de naam Mister Robert, niet snel ergens bang voor is, vervolgens 'Ho Chi Minh Dengue' gegoogled. Voor wie niet weet wat 'dengue' is het volgende. Dat is een ziekte die je kunt krijgen als je door een 'tijger mug' wordt gestoken en gezien de symptomen die daar kennelijk bij horen , had ik besloten dat het een goed idee was om dat niet te krijgen. Nu heb ik wel vaker goede ideeen maar af en toe heb ik er eentje waar ik echt trots op ben en dit was er zo een.

Slechts 330.00 hits en dat vond ik hoopgevend. Teleurstellend was wel dat de bovenste 300 hits verhaalden over een record aantal dengue gevallen in Ho Chi Minh. Weliswaar in 2010 maar ik zal eerlijk bekennen dat mijn bij jullie zo bekende onverschrokkenheid wat onder druk begon te staan. Hier liet ik mij echter toch niet door uit het veld slaan.

Wat wel een blunder was was het googlen op 'dengue vaccin' . Op website 1 werd direct gemeld dat dat niet bestaat. Ok dan, maar angstaanjagend was wel dat 180.000 andere sites dat ook moesten melden. Kennelijk toch wel een dingetje dat dengue. Gelukkig was er ook een tip. Dun aanbrengen van Deet en dat had ik toevallig meegenomen uit Nederland, want dat zouden ze hier vast niet hebben. Ik de verpakking Deet erbij gepakt, keurig de beschrijving gelezen en de tip dat ik het niet oraal dan wel rectaal tot mij moest nemen, serieus genomen. De tip dat het dun aangebracht moest worden iets minder serieus.

Na het aanbrengen van de volledige inhoud van het flesje, was het tijd voor een sanitaire break. En ik ben echt nog steeds blij dat ik die break direct na het aanbrengen van de dunne laag Deet heb genomen. Dat stelt mij namelijk in de gelegenheid toekomstige gebruikers van dit goedje een welkome tip te geven. En dat is de volgende: Ga nooit, echt nooit, maar dan ook never nooit niet naar het toilet als je handen onder de deet zitten.

Nadat ik de plas van gesmolten ijsblokjes had opgedweild en een droge onderbroek had aangetrokken, heb ik nog maar eens wat gegoogled: ' Ho Chi Minh Crime'. Hopla, 4,7 miljoen hits. Nu heb ik ze niet allemaal gelezen maar de argeloze bezoeker van het city center mocht zich voornamelijk verheugen op zakkenrollers in de leeftijdscategorie 1 tot 100 jaar en verkopers die een veelvoud van de reguliere prijs voor hun producten uit de zak van de decadente westerling gingen toveren. Voor beide had ik echter een uitstekende oplossing.

Het middel tegen zakkenrollers is een zogenaamde moneybelt. Nu zou ik die thuis nooit durven aantrekken met het oog op mogelijke imagoschade, maar nood breekt wet. De op Schiphol aangeschafte zakkenrollerkiller bleek, ondanks het nog niet echt opgestarte fitnessprogramma prima te passen. Sterker nog, ik had twee maten kleiner kunnen nemen. Kennelijk had ik per ongeluk een product uit het schap ' Moneybelts voor Dikke Duitsers' gepakt. Verder had ik besloten dat er buiten de malafide taxi chauffeur niemand geld aan mij ging verdienen. Het idee dat ik dan die moneybelt ook wel thuis had kunnen laten, viel me pas in toen ik al onderweg was naar the Opera House, het begin van mijn eerste tour door Saigon.